Wenen aan de vooravond van WO I. Geïntrigeerd door de uitdaging van een onmogelijke zaak, neemt Dr. Carl Jung de onstabiele maar aantrekkelijke Sabina Spielrein onder zijn hoede als patiënt. Gewapend met de methode van zijn leermeester, de gerenommeerde Sigmund Freud, gaat Jung aan de slag. Maar al snel vallen beide mannen voor Sabina en raken ze verstrikt in een web van intriges. Een film van David Cronenberg (A History of Violence, Eastern Promises) met Keira Knightley (Pride & Prejudice), Viggo Mortensen (The Lord of the Rings), Vincent Cassel (Black Swan) en Michael Fassbender (Shame).

Daniel Pearl was een Amerikaanse onderzoeksjournalist die in de Pakistaanse stad Karachi onderzoek deed naar de terrorist Richard Reid. Tevens probeerde hij een link tussen Al Qaida en de Pakistaanse geheime dienst te achterhalen. Op 23 januari 2002 werd Daniel in een valstrik gelokt en ontvoerd door een groepering die beweerde dat Pearl een CIA-agent was. Hun eisen, waaronder de bevrijding van een aantal Pakistaanse terroristen, werden niet ingewilligd en negen dagen later verscheen er een video op het internet, getiteld ‘The slaughter of the spy-journalist, the Jew Daniel Pearl.’ De hele wereld was geschokt bij het zien van de onthoofding van de journalist, die bij zijn dood niet alleen echtgenote Mariane, maar ook hun ongeboren kind achterliet. We volgen Mariane in de periode voordat Daniel naar Pakistan vertrekt, zien haar onrust als hij verdwijnt en haar totale paniek als het zeker is dat haar man niet meer terugkomt. De treffendste scène is die waarin Mariane net gehoord heeft dat Daniel waarschijnlijk overleden is. Er is nog niets zeker, ze googlet haar echtgenoot, en komt terecht bij het beruchte filmpje van zijn onthoofding.

De vrouw van Nader wil samen met hem en hun dochter Termeh Iran verlaten. Ze heeft alles al geregeld en staat erop om in het buitenland een nieuw leven te beginnen. Nader heeft echter zijn bedenkingen. Hij is bezorgd over zijn demente vader en hij wil hem niet aan zijn lot overlaten. Hij besluit daarom dat het gezin thuis moet blijven. Zijn vrouw Simin is het hier niet mee eens en weigert nog langer met hem samen te wonen. Ze vertrekt naar haar moeder en laat Nader en Termeh alleen achter. Nader kan maar moeilijk met deze nieuwe situatie omgaan en huurt een jonge vrouw in om op zijn zieke vader te passen. Hij weet alleen niet dat zijn nieuwe hulp niet alleen zwanger is, maar ook zonder de toestemming van haar man werkt.. Nader komt al snel terecht in een web van leugens, manipulatie en confrontaties.

A Simple Life is een prachtig verhaal over een jonge man (Andy Lau) en zijn huishoudster (Deanie Ip), die al generaties lang voor zijn familie werkt. Als hij op een avond thuis komt blijkt zij onwel. Hij besluit, tegen haar wil, om de rollen om te draaien en de zorg voor haar op zich te nemen. Een diep ontroerende en universele film over onvoorwaardelijke liefde.

Aaltra, een glorieuze roadmovie voor rolstoelgebruikers, is zwarte humor in Waalse stijl. Ben en Gus, de één boer en de ander forens, zijn buren in een klein Belgisch gehucht, maar ze kunnen elkaar niet luchten of zien. Bovendien zijn beiden ontevreden met hun leven. Een samenloop van omstandigheden leidt tot een vechtpartij en een ongeluk op een landbouwmachine. In het ziekenhuis blijkt dat ze beiden onder hun middel verlamd zijn en de rest van hun leven in rolstoelen zullen doorbrengen. Ze verwerpen de mogelijkheid van zelfmoord en ondernemen in plaats daarvan een vreemde reis naar Finland, om de fabrikant van het landbouwwerktuig dat hun handicap veroorzaakte te zoeken. Tijdens hun reis veranderen de verhoudingen tussen de twee kemphanen en hun kijk op de wereld. Het speelfilmdebuut van regisseurs, acteurs en schrijvers Benoît Delépine en Gustave Kervern is consequent en oneerbiedig, droogkomisch en innemend. De regisseurs nemen zelf ook op stoïcijnse wijze de hoofdrollen voor hun rekening.

Iraans drama waarin Elly meegaat op een vakantie van een groep voormalige schoolvrienden, maar dan plotseling verdwijnt. Een groep voormalige studievrienden uit het hedendaagse Iran brengt een weekendje door in een huurvilla aan de Kaspische zee. Sepideh, die de vakantie heeft georganiseerd, heeft ook Elly uitgenodigd, de schooljuf van haar dochter, in de hoop dat die zal vallen voor de charmes van hun pas gescheiden vriend Ahmad. De stemming zit erin, totdat Elly plotseling vermist wordt. Haar mysterieuze verdwijning leidt tot paniek en verwarring, want wat weten de vrienden eigenlijk over Elly en wie heeft haar voor het laatst gezien?

Skinhead Adam komt net uit de gevangenis. Met zijn maten wil hij opnieuw flink doorzakken en buitenlanders in elkaar rammen. Helaas voor Adam moet hij nog een alternatieve straf vervullen, in een afgelegen parochie onder begeleiding van Ivan. Deze naïeve en positief ingestelde, maar humorloze geestelijke heeft van zijn parochie één groot, idyllisch rehabilitatiecentrum gemaakt. Als Ivan aan Adam vraagt wat hij hoopt te bereiken, schertst Adam dat hij een appeltaart zal bakken. Dat blijkt niet zo eenvoudig te zijn. Naast kleptomaan-verkrachter Gunnar, politiek 'terrorist' Khalid en de labiele Sarah, komen ook de duivel en God roet in het eten gooien...

De politiek incorrecte, zwarte komedie Adam's Apples werd geregisseerd door Anders Thomas Jensen, die vooral bekendheid oogstte als scriptschrijver van Deense films als Old Men in New Cars, Brothers, Open Hearts, en After the Wedding. Adam's Apples is het derde deel van een trilogie die Jensen begon met 'Flickering Lights' en 'The Green Butchers'. Hierin wordt het saaie imago van Denemarken op absurde, maar soms ook grove wijze te kijk gezet. De cast met onder anderen Mads Mikkelsen (Pusher, After the Wedding, Casino Royale), Ulrich Thomsen (Festen, Brothers) en Paprika Steen (Festen, The Idiots) laat de aparte humor van Jensen helemaal tot zijn recht komen.

De naam van de Engelse regisseur Ken Loach (1936) wordt steevast gevolgd door de toevoeging ‘sociaal-realist‘. Die titel kreeg Loach doordat hij in z‘n uitgebreide oeuvre steeds weer politiek-correcte thema‘s als klassenstrijd en de onderdrukking van de kleine man centraal stelt. Dat leverde veel mooie, waardevolle films op, waarvoor Loach vaak werd gelauwerd . Zijn werk kent meer terugkerende elementen. Zo gebruikt hij bij voorkeur zeer onervaren acteurs, die hij vaak tot grote prestatie weet te brengen. Ae fond kiss... is daarop geen uitzondering.

De film vertelt het verhaal van Casim, een jonge Pakistaan in Glasgow, met westerse dromen en - in ieder geval deels - oosterse normen en waarden . Hij wil een eigen danceclub beginnen, maar wordt woest wanneer hij zijn jongere zus in een iets te gewaagde outfit tegenkomt in zo‘n gelegenheid. Niet lang voordat z‘n gearrangeerde huwelijk met een Pakistaans meisje zal worden voltrokken, loopt hij per toeval de blonde muzieklerares Roisin tegen het lijf. Het is wederzijdse liefde op het eerste gezicht.

Wanneer Agata (Licia Maglietta, van Pane e Tulipani) kennismaakt met de veel jongere Nico, komt haar leven op z’n kop te staan. In diezelfde tijd ontdekt Agata’s zelfingenomen broer Gustavo dat hij is geadopteerd. Zijn echte broer Romeo gaat naar hem op zoek, als hij van zijn moeder op haar sterfbed hoort dat zij Gustavo heeft afgestaan. Al deze verwikkelingen zorgen voor spannende en aandoenlijke scènes. Regisseur Silvio Soldini is erin geslaagd een kleurrijk, fantasievol en vooral komisch drama neer te zetten. Het uitbundige, excentrieke camerawerk doet denken aan films van Pedro Almodóvar en Jean-Pierre Jeunet. Agata e la Tempesta is vooral een heerlijke feel good movie, met veel grapjes. De film werd bekroond met een hoop Italiaanse prijzen (Donatello awards).

Regisseur Roel van Dalen en cameraman Mark Bakker filmden gedurende het dramatische voetbalseizoen 1999-2000 in alle geledingen van de honderdjarige voetbalclub Ajax. Ze volgden het eerste elftal tot in de kleedkamer, reisden naar Ghana waar Ajax een voetbalschooi heeft, keken mee bij persconferenties en waren getuige van het wel en wee bij enkele jeugdelftallen.
De camera overschrijdt telkens de grens van de voetbalwereid in de schijnwerpers en de wereld die aan het oog van een ieder is onttrokken. We zien hoe de spelers in hun eigen omgeving omgaan met de immense druk waaronder zij hun topprestaties moeten leveren. Tegelijkertijd schetst de film een indringend beeld van de verzakelijking van de voetbalwereid. Dat wordt bijvoorbeeld duidelijk door de wijze waarop er met tienjarige Ajax-spelertjes wordt omgesprongen. De selectie is hard, als jeugdvoetballer ben je slechts voor één jaar lid en wanneer je niet voldoet, vlieg je er aan het eind van het seizoen genadeloos weer uit.
In Ghana werd de jacht op jonge spelers gefilmd. Zo mochten drie vijftienjarige jongens naar Amsterdam komen om te trachten een plek in de jeugdopleiding te bemachtigen. Drie jongens uit het binnenland van Ghana, vreemd in een verbijsterende, nieuwe wereld.

Mike Leigh is de man die ons een blik gunde in de onderste lagen van de Londense samenleving in films als Naked en het aangrijpende Secrets And Lies. Centraal staat het echtpaar Phil en Penny. Hun liefde is in de 25 jaar van hun huwelijk opgedroogd. Phil is een lieve, filosofische man die zijn brood probeert te verdienen als taxichauffeur. Penny is een caissière in een supermarkt en zorgt ervoor dat ze de eindjes aan elkaar kunnen knopen. Ze hebben twee kinderen: dochter Rachel is schoonmaakster, terwijl zoon Rory liever thuis op de bank ligt of ruzie maakt met de kinderen van de buurt. Wanneer Rory plotseling ziek wordt en in het ziekenhuis terecht komt, krijgen Penny en Phil de kans elkaar terug te vinden.

In Alles is Familie is iedereen binnen de familie De Roover op een punt in zijn leven beland waarin het maken van cruciale keuzes onvermijdelijk is. Zo wil Winnie een baby, haar man Rutmer wil dichter bij zijn gevoel komen, zijn broer Charlie wil vooral geen verantwoordelijkheid en hun zwager Dick wil zijn overleden vrouw terug. Pater familias Arend wil gelukkig zijn. En zijn vrouw Jeanette wil dat iemand haar wil. Opnieuw een romantische komedie, met andere personages en dezelfde humor. Je kunt niet kiezen wie je ouders zijn. Je kunt wél kiezen hoe je ouder wordt.

In het boek duurt de beschrijving van de dagelijkse schoonheidsrituelen van Patrick Bateman aanzienlijk langer.

'Ik haal het ijsmasker van mijn gezicht en gebruik een poriënreinigende lotion, daarna een mint-kruiden gezichtsmasker dat ik tien minuten op laat zitten terwijl ik mijn teennagels....

Eindeloze opsommingen van merk- en productnamen vormden niet het voornaamste doelwit van kritiek, die betrof uiteraard de minstens zo gedetailleerde beschreven gruwelijke slachtingen.
Bateman staat voor de spiegel, en terwijl de voice-over informeert over zijn diverse crèmes, lotions en aftershave, trekt hij langzaam een opgedroogd gezichtsmasker van zijn huid. Het biedt een lugubere aanblik. Dat gestolde, doorzichtige maskertje bevat evenveel persoonlijkheid als het hoofd erachter .

Uitverkocht op: 27 feb 2013 12:12 UITVERKOCHT

Anne en Georges zijn al op leeftijd. Ze hebben een volwassen dochter en leiden een rustig bestaan in Parijs, waarin hun passie voor muziek nog altijd een hoofdrol speelt. Dan krijgt Anne een infarct en breekt er een nieuwe fase in hun samenzijn aan. Georges verzorgt haar met al zijn kracht en liefde. Maar hij kan niet voorkomen dat ze verder van hem wegglijdt en raakt zelf ook steeds meer in een isolement.

In het hedendaagse Italië vormt de 11-jarige Tommi Benetti met zijn zus Viola en zijn vader Renato een vreemd samengestelde familie sinds de vrouw des huizes, de labiele Stefania, hen allen verlaten heeft. Maar ondanks alles geeft het gezinnetje - zo vol woede, mislukkingen en ontroostbare eenzaamheid - niet op en probeert iedereen het beste er van te maken. Wanneer Stefania op een dag zomaar uit het niets voor de deur staat, wordt zij geleidelijk aan door het gezin weer binnen gelaten. Maar het wantrouwen blijft. Als Stefania dan inderdaad, net zo plotseling als ze gekomen is, weer de benen neeemt, is het hek van de dam. Renato zakt steeds verder weg in een emotionele crisis, waar Tommi het slachtoffer van dreigt te worden. De film werd geschreven en geregisseerd door acteur Kim Rossi Stuart (‘Romanzo criminale’), die er zijn eerste speefilm mee aflevert. Hij richt zich in het verhaal vooral op Tommi, het zoontje van 11 jaar, die gedurende de film zijn plaats tracht te vinden in dit getormenteerde gezin. Op het Film Festival van Cannes won Kim Rossi Stuart de C.I.C.A.E. Award. En op het Flaiano Film Festival viel naast de regisseur ook hoofdrolspeler Alessandro Morace in de prijzen.

Antwerpen, begin juni.Op een broeierige vrijdag dromen acht mensen van een ander leven.Er is wind en muziek, politie en paranoia, roddel en ruzie. Er is een oud virus, een verdwaalde frisbee, een dood paard, en, dolend door de stad, een raadselachtig fenomeen genaamd Windman die de pijn van iedereen voelt maar zichzelf niet lijkt te kunnen helpen.` s Avonds wacht hen een feest...De soundtrack met muziek van Herbie Hancock, Squarepusher, Queens of the Stone Age, Charles Mingus, Yazoo, Magnus en vele anderen.

Na het grote succes van De zoutmannen van Tibet volgt Ulrike Koch nu de roep van de Toeareg. Dit nomadische volk leeft al jaren in de Sahara-woestijn, waar het wordt geteisterd door extreme hitte en kou. Onder de sterrenhemel, bij het bescheiden licht van een kampvuur, uiten de Toeareg hun liefde voor muziek, poëzie en schoonheid. De vrouwen brengen door het bespelen van de imzâd (een eensnarige viool) de waarden van hun volk in herinnering, waarbij asshak, respect voor anderen, voorop staat. Curieus cultureel detail is het feit dat bij de islamitische Toeareg de man en niet de vrouw gesluierd gaat, terwijl de vrouw het huiselijk leven regelt.

De Inuit, vroeger zeiden we Eskimo's, hebben vele eeuwen dezelfde levenswijze in stand gehouden. De moderne technologie van tegenwoordig heeft het leven van de Inuit sterk aangetast: werkloosheid, alcoholisme en zelfmoord zijn de nieuwe norm. De legende van Atanarjuat en Oki is een verhaal over loyaliteit, jaloezie en wraak, bedoeld om het belang van gemeenschapszin te benadrukken. Twee mannen begeren dezelfde vrouw. Atanarjuat vlucht op spectaculaire wijze, naakt rennend over het ijs, voor de heetgebakende zoon van het stamhoofd. De kleine gemeenschap raakt uit balans door wraakzucht. Natuurlijk keert de held Atanarjuat terug om de harmonie te herstellen. Het verhaal wordt in zeer rustig tempo verteld, met veel aandacht voor de dagelijkse details van een onbekende cultuur. De Canadese regisseur Zacharias Kunuk probeert zijn films zo veel mogelijk het traditionele leven vast te leggen. Hij werkt met een digitale video, want conventionele filmapparatuur bevriest. Het levert prachtige beelden op.

Genre: Drama

Grant (Gordon Pinsent) en Fiona (Julie Christie) zijn reeds vele jaren getrouwd. Nu zijn ze beide op oudere leeftijd en leiden een comfortabel leven op het platteland. Tot Fiona plots problemen krijgt met haar geheugen. Vastbesloten om Grant niet op te zadelen met haar problemen, laat ze zich opnemen in een verpleeghuis. Daar wordt ze echter verliefd op een andere patiënt, Aubrey (Michael Murphy). Grant moet met lede ogen aanzien dat hij voor Fiona een trouwe kennis is geworden. Vooral zuster Kristy (Kristen Thomson) heeft met hem te doen. Maar als Aubrey's vrouw Marian (Olympia Dukakis) haar man weg haalt, raakt Fiona in een depressie.

Nederlands gesproken

Lang geleden werden twee kinderen verzorgd en grootgebracht door dezelfde vrouw. Azur, blond met blauwe ogen, zoon van de kasteelheer, en Asmar, bruin met zwarte ogen, zoon van de min. Op een dag worden de kinderen, die opgroeien als broers, brutaal van elkaar gescheiden. Wanneer ze volwassen zijn, gaan de twee zoogbroers elk apart op zoek naar de Fee. Tijdens hun tocht belanden ze in magische streken die zowel gevaren als wonderen herbergen..

Regisseur en scenarioschrijver Michel Ocelot werd in één klap wereldberoemd met zijn tekenfilm ‘Kirikou en de heks’, gebaseerd op een Afrikaans sprookje. De oorsprong van het verhaal van ‘Azur & Asmar’ ligt in de Arabische cultuur.

In de afgelegen Marokkaanse woestijn waken twee jongens gewapend met een geweer over hun kudde geiten. Bevangen door verveling besluiten ze het geweer
te testen. Een enkel geweerschot veroorzaakt echter een kettingreactie die de levens van een aantal mensen op drie verschillende continenten niet alleen met elkaar verbindt, maar ook voorgoed verandert. Een Amerikaans stel (Brad Pitt en Cate Blanchett), een rebelse dove Japanse tiener met haar vader en een Mexicaanse au pair die zonder toestemming twee Amerikaanse kinderen over de grens meeneemt, hebben een onwaarschijnlijke connectie. Zij zullen elkaar echter nooit ontmoeten, omdat ze niet in staat zijn om met elkaar te communiceren.

Opnieuw komt de Mexicaanse regisseur Alejandro González Iñárritu met een film waarin verschillende levens en bijbehorende verhaallijnen met elkaar verweven
worden. Evenals in ‘Amores perros’ en ‘21 Grams’ is het een ongeluk, dat een drietal tragische verhalen verbindt.

Marcos, een man van eenvoudige komaf, wordt getergd door een groot drama dat hij over zichzelf heeft afgeroepen. Hij kidnapte samen met zijn vrouw een baby voor losgeld, maar het kind kwam te overlijden. Getekend door deze ellende zoekt Marcos zijn heil bij prostituée Ana, een rijkeluisdochter die de prostitutie ingegaan is om zich af te zetten tegen haar afkomst en haar behoeften te bevredigen. In zijn zoektocht naar vergiffenis biecht Marcos zijn schulden op aan Ana. Dat had hij beter niet kunnen doen. Reygadas is een regisseur die zijn publiek vooral laat kijken, luisteren en ervaren, in plaats van denken of verklaren. Dit levert wederom een fascinerende film op. ‘Batalla en el cielo’ deed veel stof opwaaien op het Film Festival van Cannes in 2005. Niet in de laatste plaats door de expliciete seksscènes die in de film te zien zijn. Maar ook de sociale en morele aspecten uit het verhaal verdeelden de kijkers onder voor- en tegenstanders.

Nederlandsgesproken! v.a 6jr

Ferdinand is een stille matroos die met pensioen is en in zijn vrije tijd wat knutselt. Hij leeft, samen met zijn vrouw en zoontje, op een afgelegen boerderij. Wanneer de buren van het vreedzame gezinnetje vertrekken naar het buitenland, komt het buurmeisje Lili bij hen logeren. De kikkers in de vijver waarschuwen Ferdinand en Lili voor een zondvloed die er aankomt. Het tweetal besluit de beesten op de
boerderij onder te brengen in een boot. Terwijl het land gedurende veertig dagen overspoeld wordt met regen, zitten Ferdinand en Lili veilig in de boot met de dieren. Maar in de boot lopen de spanningen hoog op…

Geflipte goochelaar Fotograaf, filmregisseur, reclamefilmer, stuntman, acteur, journalist, producent en fervent skateboarder, het zijn slechts een paar van de hoogtepunten op het curriculum vitae van Spike Jonze. De Filmkrant sprak met hem tijdens het Filmfestival Venetië, waar zijn speelfilmdebuut Being John Malkovich in première ging.

De toegangspoort tot het brein.
Je kunt hem maar beter niet naar Richard Koufey vragen. Spike Jonze neemt zijn alter ego als choreograaf van de Torrance Community Dance Group buitengewoon serieus. Zo serieus dat hij tijdens de uitreiking van de MTV-Awards, waar hij als Koufey optrad, weigerde zijn vermomming af te leggen. Zo serieus dat hij een interview vol kan kletsen over hun samenwerking. Richard Koufey? Iedereen die weleens clipjes scant op MTV, heeft hem inmiddels opgemerkt en bewonderd, de bekroonde videoclip bij 'Praise you' van Fatboy Slim, waarin Koufey en zijn dansers een semi-spontaan optreden in een Amerikaans winkelcentrum geven. De maniakale danspassen en malle bokkensprongen van de ogenschijnlijk uit het publiek van een talkshow samengestelde dansgroep die het lullig-leuke muziekje (inclusief dadada-refreintje) begeleiden, zijn nauwelijks na te bootsen, zo ingenieus zit de struikel-choreografie in elkaar.

Puinkruin
Je kunt hem trouwens ook maar beter niet vragen waar zijn voornaam vandaan komt, want dan moet hij toegeven dat hij eigenlijk Adam Spiegel heet en een rijke erfgenaam is en hee, hij heeft niet voor niets zijn school niet afgemaakt om zijn leven aan het skateboarden te wijden. Oh ja, daar komt die naam trouwens vandaan, het was de beste omschrijving voor dat kleine schlemielige ventje met die puinkruin op z'n kop. Spike Jonze (1969) is Hollywoods nieuwste wonderkind. Met zijn dertig jaar heeft hij er al een stuk of vier carrières opzitten, van fotograaf en journalist voor diverse skateboardtijdschriften tot reclamefilmer (Jonze filmde grote campagnes voor onder meer Nike, Nissan en Sprite) en videoclipmaker. Met name in die laatste categorie wist hij al snel een naam te verwerven als geflipte en geniale goochelaar met beelden en verhaaltjes. Opgegroeid met tv en MTV en met een fijne neus voor wat hip en cool is, kleedde hij de Beastie Boys in foute jaren zeventig-pakken en met de vetste hoedje-petje-snorretje-vermommingen die het kostuumatelier in voorraad had voor hun videoclip 'Sabotage'. Of hij herschiep de set van sitcom 'Happy days' voor het nummer 'Buddy Holly' van Weezer. En ook de opmerkelijke clips van 'It's oh so quiet' van Björk, 'Da funk' van Daft Punk, 'Elektrobank' van de Chemical Brothers en 'Crush with eyeliner' van REM zijn van zijn hand. Het was op de set van die laatste clip dat hij bevriend raakte met leadzanger Michael Stipe van REM, die uiteindelijk lef genoeg zou hebben om met zijn productiemaatschappij Single Cell Pictures Jonzes regiedebuut te produceren. Ondertussen had Jonze, die zichzelf omschrijft als iemand die zich "altijd met volle overgave in een project stort" ook nog tijd om op te treden als stuntman en een rol aan te nemen in David Russells Three kings als de wazige redneck Private Conrad Vig. Russell had hij weer leren kennen als scenarioschrijver van de uit productie genomen film Harold and the blue crayon, die anders Jonzes debuut zou zijn geweest. Het kan raar lopen.

Poppenspeler
Wie al die zijpaden en toevalligheden in Jonzes biografie bekijkt, kan zich iets beter voorstellen waarom hij als een blok viel voor het scenario van Being John Malkovich dat scenarioschrijver Charlie Kaufman hem eind jaren negentig presenteerde. Want je moet wel een gezonde affiniteit met ongeloofwaardige en bizarre situaties hebben, wil je met uitgestreken gezicht een komedie kunnen maken over de poppenspeler Craig (John Cusack), die nadat hij onder druk van zijn smoezelige echtgenote Lotte (Cameron Diaz) een baantje als archivaris bij het mysterieuze bedrijf Lester Corp. op de zeveneneenhalfde verdieping van het Merlin Flemming Building in Manhattan heeft aangenomen, een toegangspoort ontdekt tot het brein van filmster John Malkovich. Aanvankelijk probeert hij hier met zijn sexy kantoorgenote Maxine (Katherine Keener) een slaatje uit te slaan, door buiten kantooruren toegangskaartjes te verkopen aan iedereen die een kwartiertje in het hoofd van John Malkovich wil vertoeven. Al snel loopt de situatie uit de hand als zowel Craig als Lotte naar de seksuele gunsten van Maxine blijken te dingen en alleen Lotte, als zij zich 'in' Malkovich bevindt, haar verlangen bevredigd ziet. Hoogtepunt van de film is een scène waarin John Malkovich achter deze obscure praktijken komt en zijn eigen bewustzijn binnengaat. Maar ook daarna heeft de film nog een paar verrassingen in petto. Hoe kreeg Jonze Malkovich zo ver dat hij de rol aannam? Jonze: "Ik geloof dat het de agent van Cameron Diaz was, die het script aan John Malkovich opstuurde. Het materiaal is zo mal, dat iedere acteur het wel wilde spelen, en natuurlijk wilden ze ook allemaal met die excentrieke regisseur werken. Maar alleen Malkovich nam echt een risico door de rol aan te nemen, daar was nog wel wat voorspraak voor nodig. (Uiteindelijk zou Malkovich de rol op aanraden van Jonzes schoonvader Francis Ford Coppola aannemen, met wiens dochter en collega-filmmaker Sofia Jonze vorig jaar in het huwelijk trad. DL) Malkovich vond het script erg leuk, hij was ook wel vereerd, maar hij vroeg ons ook om het hem niet te makkelijk te maken. Dus toen hebben we nog wat geïmproviseerd met bepaalde scènes, om ze duisterder te maken. Het was een enorme opluchting dat hij de rol accepteerde, want zonder hem had de film niet gemaakt kunnen worden."
Waarom niet?
"Dat is eigenlijk meer een vraag die je aan Charlie Kaufman, de scenarioschrijver zou moeten stellen, want het is zijn idee. Maar ik geloof dat het gewoon een van die ideeën was die zich vastzetten in je hoofd en die je je dan gaandeweg niet meer anders kan voorstellen."

Metafysische wirwar
Wat begint als een dadaëske komedie, waarin zonder al te veel visuele poespas of clownesk overacteren en met behulp van razendsnelle dialogen en absurde situaties de slappe lach steeds op de loer licht, ontpopt zich langzamerhand tot, zoals Craig zegt: "a metaphysical can of worms." Allerlei vragen over identiteit en bewustzijn (Wie ben ik? Wat ben ik? Wie ben ik als ik 'ik' zeg? En andere taalspelletjes om je op zaterdagavond of zondagmiddag mee te vermaken), worden op uiterst geestige wijze opgeroepen. Voor Craig is die metafysische wirwar een fluitje van een cent; als poppenspeler is hij immers al gewend om, zij het minder letterlijk, in de huid van iemand anders te kruipen en, zoals hij in de film zegt: "te voelen wat zij voelen, te zien wat zij zien."
Maar Being John Malkovich gaat ook over roem en filmsterrendom, filmmaken en acteren en de droom van iedere fan: even als een vlieg op de muur kunnen kijken hoe zijn idool zich gedraagt als hij zich onbespied waant. Hoe John Malkovich zijn teksten repeteert, handdoeken bestelt, nog even steels in de spiegel kijkt voordat hij weggaat, met welke routinematige handelingen hij zijn sleutels en zijn kleingeld in zijn broekzak stopt. Spike Jonze heeft tijdens het groepsinterview in Venetië, waar de verzamelde filmpers als een soort onwelkome bonus ook nog een giechelende Cameron Diaz en Catherine Keener bijkregen, niet zoveel diepzinnige gedachten over de verschillende thema's van zijn film. Maar dat kan ook komen doordat het merendeel van de journalisten alleen maar geïnteresseerd is in de vraag hoe het is om Cameron Diaz te zijn, waardoor de toch al niet als spraakzaam bekend staande Jonze steeds verder in zijn schulp kruipt. "Elk karakter in de film heeft zo zijn eigen redenen om wel eens iemand anders te willen zijn. En ze hebben ook allemaal hun eigen redenen om Malkovich te willen zijn. Iedereen wil wel eens iemand anders zijn dan zichzelf. Het gras lijkt immers altijd groener aan de overkant?
"Het leuke van het scenario is dat het materiaal erg rijk aan ideeën is. Het verhaal en de humor komen voort uit de karakters en de dialogen. Maar er zit niet echt één boodschap in. Wat mij wel heeft geïnspireerd is de geschiedenis van circusdirecteur P.T. Barnum, die aan het einde van zijn leven helemaal berooid en eenzaam achterbleef en toen probeerde zonder identiteit een nieuw leven op te bouwen. Het treurige van die geschiedenis is dat dat natuurlijk onmogelijk was."

Surrealistisch
Hoewel zijn achtergrond als videoclipmaker en reclamefilmer misschien een gladde, gelikte film vol visuele poespas zou doen verwachten, is Being John Malkovich een vrij sobere film geworden. Hoewel ze op het eerste gezicht niet opvallen, zijn het juist de technische aspecten van de film die voor de surrealistische sfeer zorgen: de subtiele belichting, het spel met scherpte-diepte van de cameravoering, het geluid dat hol en vervormd klinkt zodra iemand zich in Malkovich' hoofd bevindt. Ingenieus is ook het gebruik van claustrofobisch kleine ruimtes: de zeveneneenhalfde verdieping, het poppentheater, de kooi waar Craig Lotte in opsluit als hij in haar plaats naar een afspraakje van 'Malkovich' met Maxine wil gaan. De menselijke maat wordt hier voortdurend afgezet tegen andere maten. Dierlijke bijvoorbeeld (Lotte werkt niet voor niets in een dierenwinkel), maar ook tegen meer eeuwige waarden van leven en dood en reïncarnatiedenken, dat het lichaam slechts als vehikel ziet voor een kringloop van keer en terugkeer.
Jonze wijt de surrealistische atmosfeer van de film aan de speciale lenzen die hij van de Zwitserse cultfilmer Nathaniel Hornblower te leen kreeg, nadat ze samen aan de clip 'Sure shot' van de Beastie Boys hadden gewerkt. Spike Jonze wordt tegenwoordig in een adem genoemd met collega-videoclipmakers als Chris Cunningham en Michel Gondry, die ook de overstap naar het filmdoek maakten. Bij Michel Gondry's eerste speelfilm treedt hij zelfs op als uitvoerend producent. Het scenario voor Human nature werd eveneens geschreven door Charlie Kaufman, waardoor er sprake lijkt van een heuse nieuwe stroming van geestverwanten. "Ik denk dat we bij het draaien van videoclips en commercials hebben geleerd om efficiënt om te gaan met tijd en materiaal. En dat we daarom allemaal van tevoren goed moeten weten wat we willen. Dat maakt het werken heel prettig. Als je weet wat je wilt, ben je uiteindelijk veel vrijer dan als je maar wat aan rotzooit." Dana Linssen

1930. Benjamin “Bennie” Stout doet zijn naam eer aan. Samen met zijn zeepkist, een zelfgemaakte trapauto, zet hij de boel regelmatig op stelten. Bovenaan zijn verlanglijstje voor Sinterklaas staat de nieuwe glimmende trapauto, die hij in de etalage van de speelgoedwinkel heeft gezien. Maar het is crisistijd en Bennie's vader besluit om voorlopig in Spanje te blijven om extra geld te verdienen. Bennie heeft nog maar één wens: hij vraagt Sinterklaas ervoor te zorgen dat zijn vader snel thuis komt, zodat ze met de hele familie pakjesavond kunnen vieren. Al snel komt Bennie erachter dat het niet zo eenvoudig is. Hij bedenkt een list om zijn vader zelf op te halen. Hij schrijft stiekem zijn naam bij de “stoute kinderen” in Het Grote Boek van Sinterklaas. Want als “stout jongetje” moet je mee in de zak naar Spanje… en laat dat nu precies zijn waar Bennie het allerliefste naar toe wil.

Maggie is gestopt met haar rechtenstudie, werkt overdag in een erotische boekhandel en treedt 's avonds op in een girlsdancing. Ze zit zonder woonruimte en tot overmaat van ramp belt haar moeder Lila met de mededeling dat ze gaat scheiden. Omdat Maggie, die bij haar werkgeefster op de bank logeert, doet voorkomen dat ze een eigen flat heeft, besluit Lila dat ze met haar zoon Paul wel bij haar dochter kan intrekken.

Vanaf het moment dat Lila kennis maakt met de weinig alledaagse vriendenkring van haar dochter, raken ze allebei verwikkeld in een reeks hilarische gebeurtenissen en valse verwachtingen. Maggie probeert haar prille verliefdheid voor Kim die ook bij haar logeert, angstvallig voor haar moeder te verbergen. Lila en Judy blijken fantatisch met elkaar op te kunnen schieten en hoewel Judy Lila onwetend houdt over haar transseksualiteit, worden zij dikke vriendinnen. Maggie en Kim hebben zich ondanks de aanwezigheid van Lila in een onstuimig liefdes-avontuur gestort. Alleen komt Maggie er steeds niet aan toe om het haar moeder te vertellen. Voor de onafhankelijk Kim, die een bus als huis heeft en haar brood op straat verdient met het tekenen van portretten, is dat moeilijk te verteren.

Edward Bloom is een man die zijn hele leven lang fantasierijke verhalen over zichzelf vertelt, waarmee hij bijna iedereen weet te charmeren en vele harten weet te veroveren.
Zo heeft hij, volgens eigen zeggen, onder andere een tijd opgetrokken met een reus, een dorpje ontdekt midden in een wild woud waar iedereen blootsvoets loopt en stond de tijd letterlijk stil op het moment dat hij de liefde van zijn leven voor het eerst zag (waarna even later de verloren tijd op hilarische wijze werd ingehaald).Deze verhalen zijn helaas ook de oorzaak van de vervreemding van zijn zoon Will geweest, die het idee heeft dat hij zijn echte vader niet kent omdat deze zich verbergt achter zijn verhalen. Drie jaar geleden hielden de twee op met communiceren, en ze hebben elkaar sindsdien niet meer gezien. Nu ligt Edward echter op sterven en wil Will toch met hem praten, om eens de waarheid te weten te komen, om de man van de mythe te scheiden. Dus vertelt Edward zijn levensverhaal nog eens, en het is dat verhaal wat de kijker te zien krijgt.

Bin-jip is de ongewone romance tussen twee outsiders. Bijna zonder woorden toont Kim de toenadering tussen een insluiper en een gekwetste jonge vrouw. Voor deze subtiele film werd Kim Ki-duk in Venetië bekroond met de Zilveren Leeuw voor de beste regie.
Tae-suk zoekt op zijn motor naar leegstaande huizen waarin hij een tijdje kan verblijven. Hij steelt niets, maar gebruikt wat uit de koelkast, repareert kapotte spullen en doet zo nodig de was. Hij legt zijn bezoeken vast door zichzelf in andermans interieur te fotograferen.
Dit eigenaardige maar kalme leven wordt onderbroken wanneer hij op een dag insluipt in het huis waar de jonge vrouw Sun-hwa zich in het donker verschuilt. Zij zit gevangen in een ellendig huwelijk met een man die haar mishandelt.
Na een confrontatie tussen haar man en Tae-suk, vergezelt Sun-hwa voortaan de eenzame insluiper. De twee wisselen geen woord, maar worden langzaam verliefd op elkaar. De internationale titel van het Koreaanse drama 'Bin-jip' is '3-Iron', verwijzend naar de golfclub die hoofdpersoon Tai-Suk gebruikt om de mishandelende echtgenoot een lesje te leren, maar het betekent letterlijk 'lege huizen'.

Oscarwinnares Natalie Portman schittert als een ballerina die haar duistere kanten ontdekt wanneer ze de bittere strijd aangaat met een rivale. Nina danst bij een balletgezelschap in New York City. Voor hun productie van 'Het zwanenmeer' is artistiek directeur op zoek naar een nieuwe prima ballerina. Nina is zijn eerste keuze, maar haar rivale Lily maakt ook indruk. 'Het Zwanenmeer' heeft een danseres nodig die zowel de witte zwaan met onschuld en elegantie kan spelen als de zwarte zwaan, die staat voor bedrog en sensualiteit. De rol van witte zwaan is Nina op het lijf geschreven, maar Lily is de belichaming van de zwarte zwaan. Terwijl de twee jonge danseressen hun rivaliteit laten uitgroeien tot een vreemde vriendschap, begint Nina haar duistere kant steeds meer te omarmen en tot de zwarte zwaan te transformeren, met een obsessie die haar ondergang zou kunnen betekenen. Voor haar fenomenale rol van ballerina Nina, won actrice Natalie Portman talloze prijzen, waaronder een Golden Globe en een Oscar. Bij de Independent Spirit Awards van 2011 werd Black Swan de grote winnaar.

Zondag 30 januari 1972, Derry, Noord-Ierland. Ivan Cooper is organisator van een geweldloze mars voor gelijke rechten tussen katholieken en protestanten. Hij pleit voor vrede en verzoening en wil elke vorm van geweld zien te voorkomen. Maar ondanks zijn overleg met de autoriteiten en zijn pogingen te onderhandelen met de Britse strijdkrachten loopt de betoging uit de hand: dertien mensen vinden de dood. Sinds die dag staat 30 januari bekend als “Bloody Sunday.” Deze krachtige en meeslepende verfilming van de historische feiten, gefilmd in een hyperrealistische stijl, laat zowel de soldaten als de organisatoren van de optocht hun relaas doen, zonder daarbij een oordeel te vellen. Bekroond op het filmfestival van Cannes met de Oecumenische Prijs.

Na jarenlang is de gevangenis te hebben gezeten, is het voor Jack noodzakelijk om een nieuwe identiteit aan te nemen. Zolang zijn vorige niet aan het licht komt, ziet de toekomst met een nieuwe naam, een nieuwe look en een nieuwe woon- en werkomgeving, er hoopvol uit. Tenminste, als het aan Jacks begeleider Terry ligt wel. Jacks nieuwe leven wordt afgewisseld met fragmenten uit Jacks verleden en gaandeweg wordt steeds helderder wat de reden is van zijn identiteitswisseling. Ondanks het vertrouwen van Terry blijft het voor de jongen -zowel in de praktijk als op geestelijk vlak- lastig om te ontkomen aan zijn criminele verleden.

Om te ontsnappen aan het naoorlogse klimaat van Nederland en om een nieuw begin te maken in hun jonge leven emigreren Marjorie, Ada en Esther in 1953 naar Nieuw-Zeeland. Vol van dromen en verlangens over liefde, geluk en succes reizen ze hun verloofdes achterna. Aan boord van de vlucht ontmoeten de drie meiden de jonge Frank. Hij heeft plannen om als wijnboer fortuin te maken. Hij is aantrekkelijk, anders dan hun Nederlandse verloofdes en een vrij man. Ieder voor zich voelen de vrouwen zich tot hem aangetrokken maar ze beseffen nog niet dat de ontmoeting grote gevolgen heeft voor de rest van hun nieuwe leven. Voor zijn succesvolle film, gebaseerd op de beroemde luchtrace uit 1953, werkte regisseur Ben Sombogaart opnieuw samen schrijfster Marieke Van der Pol, die eerder het scenario van 'De Tweeling' schreef.

Tussen poëet John Keats en zijn buurmeisje Fanny, een eigenzinnige mode-studente, ontstaat een geheime liefde. Wanneer haar moeder en zijn beste vriend hoogte krijgen van deze, in hun ogen, ongepaste relatie, hebben Fanny en John al een onuitwisbare invloed op elkaars bestaan gekregen. Als John ernstig ziek wordt, luidt dit helaas voor de jonge geliefden in plaats van een begin samen een voortijdige einde aan. Bright Star is geschreven en geregisseerd door Oscar-winnares Jane Campion (The Piano).

Een korte, hevige explosie roept grote vragen op in het Deense treurspel Brothers De broers Michael en Jannik zijn elkaars tegenpolen. De rustige Michael, de oudste, is keurig geknipt, getrouwd, heef t twee schatten van dochtertjes, is beroepsmilitair uit overtuiging en doet mee aan VN-acties in allerlei brandhaarden.Jannik daarentegen wil niet deugen. Hij is een heethoofd met lange haren en een woeste baard, heeft geen werk, hangt avond aan avond in de kroeg en wordt vervelend. W egens een bankoverval zat hij in de gevangenis. De broers vinden zichzelf terug in elkaars positie. Tijdens een missie in Afghanistan wordt Michaels helikopter uit de lucht geschoten. Van hem rest geen spoor en wordt dood verklaard. Jannik zoekt daarop steeds vaker Michaels vrouw en dochtertjes op, ontpopt zich tot een supervader, blijkt eveneens uiterst bedreven in het vertimmeren van de keuken en: de twee worden verliefd. Dan blijkt echter dat Michael nog in leven is. Op het Sundance-festival begin dit jaar werd “Brothers” met de publieksprijs.

Wanneer de niet al te belangrijke CIA-analist Osbourne Cox wordt ontslagen vanwege een 'drankprobleem', besluit hij zijn memoires te gaan schrijven. Hij weet niet dat zijn overspelige vrouw Katie van plan een echtscheiding aan te vragen. Ze treft haar voorbereidingen door alle documenten van haar man op een CD te branden. Via via komt dit schijfje terecht bij sportschool Hardbodies. De naïeve medewerkers Chad en Linda besluiten een slaatje te slaan uit deze gevoelige informatie en proberen Osbourne te chanteren. Linda kan namelijk wel wat geld gebruiken voor de plastisch chirurg. Samen met Chad mengt ze zich echter in zaken waar ze veel beter buiten had kunnen blijven.